by Philippe Koninckx | Mar 16, 2010 | 1 Endometriose
Recent hadden we een e-mail discussie over onderzoeksfunding voor endometriose met belangrijke conclusies. (voor aan volledige tekst in het engels ) Samengevat 1. De discussie en het commentaar confirmeerde dat de professionele endometriose wereld verdeeld blijft tussen enkele advanced chirurgen (die zich vooral met diepe endometriose bezighouden), infertiliteits specialisten die zich vooral met oppervlakkige endometriose bezighouden, gynaecologen die vooral medikale therapie geven en onderzoekers. Het probleem is wisselende klemtonen - zie de discussie over centers of excellent surgery. 2. Het blijft soms jaren duren voor de diagnose wordt gesteld. Waarom dit zo is, is minder duidelijk : gebrek aan kennis, te lang medische behandeling zonder diagnose en gebrek aan doorverwijzing. Door de niet chirurgen wordt een niet invasieve diagnostische test voorgesteld als de oplossing. Buiten het feit dat dit vandaag utopisch is en irrealist gezien de diverse vormen van endometriose, heeft een niet perfekte test mogelijks klinische problemen. Inderdaad de vals positieven dreigen nutteloze chirurgie te ondergaan en bij de vals negatieven dreigt de nodige chirurgie niet te worden uitgevoerd. 3. Ik zelf heb dergelijke niet invasieve eenvoudige tests eigenlijk (bijna) niet nodig * De indicatie voor een laparoscopie is de pijn. Tijdens de laparoscopie wordt de endometriose behandeld. * Het is zeker geen goede manier van doen een laparoscopie uit te stellen omdat pijn een beetje beter is met medische behandeling. * onuitgelegde infertiliteit van meer dan 2 jaar is een reden voor laparoscopie . * Zonder pijn of infertiliteit is het niet nodig te weten of iemand endometriose heeft want het is betwijfelbaar of er een behandeling nodig is. 3. Chirurgie blijft de enige effectieve behandeling. Spijtig...
by Philippe Koninckx | Oct 11, 2009 | gynecologie
Het is duidelijk dat een medicament grondig getest is alvorens het op de markt komt terwijl er voor een chirurgische behandeling weinig kontrole bestaat. Voor hetzelfde probleem gebeuren vaak heel verschillende operaties (bv met laparoscopie of laparotomie ; veel meshes worden gebruikt zonder grondig getest te zijn enz ) terwijl de vaardigheid en de ervaring van de chirurg , de belangrijkste factoren voor de kwaliteit van de individuele ingreep, niet gekontroleerd wordt. Bij herhaling heb ik een lans gebroken voor systematische videoregistratie van ingrepen iets wat veel problemen zou kunnen oplossen of voorkomen , iets dat geneeskunde beter en goedkoper kan maken. Minder kosten voor medicolegale problemen. Uit een videoregistratie blijkt immers duidelijk of een ingreep zorgvuldig gebeurde , of er vergissingen gebeurden en of er accidenten waren. Meer kwaliteit : moest een videoregistratie verplicht zijn, dan zal de autokontrole toenemen omdat men minder geneigd zal zijn ingrepen uit te voeren waarvoor men niet echt de ervaring/opleiding/competentie heeft. Meer kwaliteit betekent minder complicaties en dus veel minder kosten voor de ziekteverzekering. Alhoewel verhoging van kwaliteit en vermindering van kosten zeer aantrekkelijk lijkt blijft er zeer veel weerstand. Vergissingen en complicaties zullen duidelijk zichtbaar zijn Men zou de videoregistratie kunnen gebruiken om de indicatie en de tarificatie van een ingreep te kontroleren. Men zou videoregistratie als accreditering en als beoordeling van de individuele chirurg kunnen gebruiken. Het probleem is dat dit niet enkel voor de assistenten kan maar dat erkende specialisten ook om de zoveel jaar zouden kunnen gekontroleerd worden (zoals nu gebeurt voor piloten) In deze tijden van besparing, zou het misschien nuttig zijn de waarde van systematische videoregistratie...
