Oxford leuven Surgery
OLS is een Oxford Groep opegricht voor onderzoek en training in de endoscopische chirurgie aan de universiteit van Oxford in Engeland, de KULeuven in Leuven Belgie and de Università Cattolica del Sacro Cuore, in Rome, Italy. Als de chirurgie echt moeilijk is gebeurt deze door Prof Koninckx, in Leuven met een fellow of een registrar, in Oxford samen met with Mr E. Mc Veigh or mr T. Child, in Rome in samenwerking met Drssa A. Ussia
Patienten die praktische informatie wensen over chirurgie in de United Kingdom, Italie of Belgie gelieve te contacteren zoals hieronder aangegeven of zend een e-mail naar pkoninckx@gmail.com
Voor buitenlandse patienten kan het verblijf in Leuven, Oxford of Rome geregeld worden. Om nutteloze reizen uit te sparen is het wel nuttig vooraf het dossier te evalueren. Gewoonlijk kan vooraf een vrij goede evaluatie gemaakt worden over de noodzaak en de kansen op succes van een ingreep. Soms zijn additionele onderzoeken noodzakelijk. De beslissing tot ingreep vraagt echter een preoperatief onderzoek. Dit laat ook toe een informed consent te geven.
Evaluatie van dossier: graag opsturen van de beschikbare documenten (over vorige chirurgie en radiografies, etc). Indien het toaal meer dan 5MB bedraagt is gewone post verkieslijk.
CONTACT addresses
Leuven-Oxford
Prof P.R. Koninckx PKoninckx@gmail.com+32 486 271061
Oxford Mrs Lower Annie Annie.Lower@fert.org.uk
Rome : Gruppo Italo Belga (see website www.mondoginecologico.it)
Either contact Prof P.R. Koninckx directly (PKoninckx@gmail.com) or preferably the coordinator Drssa Anastasia Ussia (Anastasia.Ussia@gmail.com +39 348 8506222)
Corresponding address for Oxford Leuven Surgery
OLS /ORS
NUFFIELD DEPARTMENT OBGYN
LEVEL 3, WOMENS CENTRE
JOHN RADCLIFFE HOSPITAL
HEADINGTON OXFORD OX3 9DU
De ‘Pelvische Chirurg’ ipv de klassieke chirurgische subdisciplines in gynaedologie als reproductieve geneeskunde, oncologie, en bekkenbodem chirurgie naast de algemene gynaecologie
De ‘oude’ opdeling in reproductieve geneeskunde, oncologie, bekkenbodem en algemene chirurgie stamt uit de tijd dat de laparoscopische chirurgie nog niet bestond . Iedere gynaecoloog opereerde.
De laparoscopische chirurgie is veel moeilijker gebleken dan we aanvankelijk dachten en de introductie in gynaecologie verloopt erg traag. Daar waar voor de pioniers alle hysterectomies totaal laparoscopische gebeurden sinds 1996 , gebeuren er vandaag nog veel laparotomies en bedraagt de totale laparoscopische hysterectomie hooguit een paar procent.
Een goede endoscopist heeft ervaring nodig en opereert best minstens 1 dag per week. Bovendien past de opleiding tot gynaecologisch chirurg niet in deze traditionelopdeleing : volgens moeilijkheidgraad komt eerst de hysterectomie, daarna de dissectiechirurgie als bekkenbodem en de kankerchirurgie met klierresectie en pas daarna de erg moeilijke chirurgie als de diepe endometriose en de uitgezaide kankers.
Het grootste probleem van opleiding stelt zich voor de reproductieve geneeskunde die zich vooral met IVF bezighouden, niet zoveel chirurgie hebben maar wel de meest moeilijke als diepe endometriose.
Ook de oncologie heeft onvoldoende volume om enkel oncologie zonder algemene gynaecologische chirurgie te doen .
De diepe endometriose werd ontwikkeld door pioniers en als men dit wereldwijd bekijkt is het momenteel een selecte club van zeer ervaren chirurgen gezien deze chirurgie ook darm en ureterchirurgie inhoudt.
De enige manier om de kwaliteit te verhogen is chirurgie te hergroeperen in ‘pelvische chirurgie’ die naast de diepe endometriose ook de (gemakkelijker) oncologie en bekkenbodemchirurgie bevat. Uiteraard gebeuren hier ook de hysterectomies voor opleiding.


